Valkparkieten zijn er in allerlei soorten kleuren. Om de lezers van deze website een idee te geven van welke mutaties er bij Valkparkieten allemaal bestaan treft u hieronder een overzicht aan van de beschrijving van diverse mutaties met daarbij een groot aantal foto's van de betreffende mutatie.

De wildkeur is de kleur waar alle overige mutaties uit ontstaan zijn en is de normale grijze Valkparkiet die in Australie in het wild voorkomt.

De man heeft een fel, gele kop met rode wangvlekken en de onderkant van de staart is donkergrijs-zwart.

Bij de pop ontbreekt het gele masker en ook de rode wangvlekker zijn minder fel van kleur, de onderkant van de staart is overdwars geel-zwart gemarmerd.

De jongen wildkleur valkparkieten van beide sexes lijken veel op de pop. De kop is grijs met een vale oraje wangvlek evenals de staartveren die wit of geel overdwars gestreept zijn aan de onderkant.

Als je een paar witte of gele veren op de achterkant van de nek en hoofd ziet van de wildkleur valkparkiet, dan betekend dat, dat de vogel split is aan een recessieve mutatie.

Klik hier voor meer foto's van wildkleur Valkparkieten

Afgebeeld onder: Wildkleur man

Met ino duiden we de geslachtsgebonden lutino aan en ook de albino valt onder deze benaming (de albino is een combinatie mutatie van witmasker en de geslachtsgebonden lutino, maar later hier meer over). Naast de geslachtsgebonden lutino bestaat er ook een recessieve lutino, maar deze laatste is zeer zeldzaam.

Zowel de lutino als de gele zijn twee mutaties welke door selectievorm verkregen zijn.
De kweker heeft jaren lang geselecteerd op een zo hoog mogelijk carotenoide bezit bij de lutino om zo een geheel gele valkparkiet te kweken.

Lutino is een witte vogel met rode ogen, roze voeten, een licht geel pigment en rode wangvlekken. Sommige vogels hebben licht tot zware waas over een deel of over het gehele lichaam.

Ook hier heeft het mannetje meestal fellere wangvlekken dan het vrouwtje, maar dit geft echter bij lutino's niet 100% zekerheid om het geslacht te bepalen. Het lijf van het mannetje is zo licht van kleur, dat het haast wel wit lijkt. In tegenstelling tot het vrouwtje die toch wel vaak een gele waas over de buik en rug heeft. Ook de staartveren van het vrouwtje zijn geler dan bij de man, dit komt door de gele streepjes die er zitten. (Deze streepjes in de staartveren zijn duidelijker te waarnemen bij het wildkleur koppel). Het beste middel om het geslacht vast te stellen van volwassen valken is door aan de binnenkant van de vleugels te kijken. De slagpennen van de poppen hebben druppels staan terwijl die van de mannen egaal van kleur zijn.

Soms is er een kleine kale plek te zien achter de kuif, de ideale lutino heeft dit niet!

Veel mensen spreken over een witte valkparkiet als ze een lutino bedoelen, maar er bestaat ook een lutino-witmasker (albino, maar verderop meer over deze mutatie) en deze is helemaal wit.

Een albino is eigenlijk een mutatie combinatie en wel van lutino en witmasker en niet een echte albino. Als een albino, daarom ook gekruist wordt met een andere kleurslag bijvoorbeeld wildkleur, dan zijn de jongen die hier uitkomen: de poppen: wildkleur split witmasker en de mannelijke nakomelingen zijn wildkleur split lutino en witmasker.
Let op!: wildkleur split albino bestaat dus NIET het is dus wildkleur split lutino en witmasker

Je hebt 2 soorten "albino" vogels. Je hebt de albino met rode ogen, deze noemt men dan de albino en er bestaan witte Valkparkieten met zwarte ogen.

Klik hier voor meer foto's van lutino Valkparkieten

Klik hier voor meer foto's van albino (lutino-witmasker) Valkparkieten

Afgebeeld onder: Lutino man

De opaline valkparkiet was een hele verrassing, dit is nl. de eerste mutatie waarbij er sprake is van een verandering in het vederpatroon en niet een variatie van de kleur.

De geparelde valkparkiet is ontstaan door het verlies van melanine in de bevedering, doordat er echter wel een spoor van melanine achter is gebleven in de veren is er een tekening ontstaan van de halve maan, deze tekening heeft uiteindelijk de naam geparelde gekregen (tegenwoordig heet deze tekening opaline)

Doordat men steeds meer ging kweken met deze mutatie is de afmeting in de tekening erg variërend. Het is zelfs zo variërend dat bij sommige geparelde valken slechts een kleine rand van melanine overblijft rond het gele psittacine.

Bij jonge vogels kan deze mutatie bij beiden voorkomen, maar zodra ze volwassen zijn zal bij het mannetje de opalinetekening steeds meer afnemen tot ze meer de wildkleur hebben.

Er zijn verschillende soorten opaline Valkparkieten.
* Je hebt de meest bekende opaline. Deze is grijs met geel en witte vlekjes en rode wangvlekken.
* Dan heb je de lutino opaline Valkparkiet, deze heeft een gele kop en staartveren, maar zijn rug is licht geel tot wit, waar de parel tekening overheen loopt met donkerder gele vlekjes. Ook deze kleurslag heeft rode wangvlekken.
* Witmasker opaline zijn donkergrijs met witte vlekjes en deze hebben dan ook geen rode wangvlekken.
* Cinnamon opaline lijken op de wildkleur opaline, maar dan met een lichtbruine gloed over hun gehele lichaam. Ook bij hun is de wanglek aanwezig.

Klik hier voor meer foto's van opaline Valkparkieten

Afgebeeld onder: Opaline man, die zijn parels nog moet verliezen

Onder Valkparkieten kennen we ook een bonte variant. De nadruk moet dan liggen op het bontpercentage tussen 40 en 60%. Het kweken moet gericht zijn op het verkrijgen van symmetrisch getekende vogels. De aaneengesloten kleurvelden dienen egaal van kleur te zijn en de ongepigmenteerde velden in de grijsserie zo wit en in de bruine serie zo geel mogelijk.

Bij split bonte valkparkieten komt het erg vaak voor dat er een nagel anders gekleurd is dan de overige nagels of dat er gele of witte veren in de nek voorkomen. Dit duidt erop dat de vogel split is voor een recessieve mutatie. Sommige mensen denken dan dat ze te maken hebben met een dominante vorm van bont, dit is echter ONJUIST! Studies in het verleden hebben dus al aangetoond dat het hier gaat om een recessieve vorm. Voor meer informatie hierover wil ik u verwijzen naar het boek van: A Guide to ... Cockatiels and their mutations as pet & aviary birds van Dr. Terry Martin BVSc & Diana Andersen.

Bont is er in 3 manieren:

Licht bont = Kakelbonte
Is wanneer het meeste van de vogel grijs of cinnamon is, maar sommige plaatsen op het lichaam zijn geel (of wit in het geval van witkop bont).

Zwaar bont = Getekende bonte
De getekende valkparkiet, is een bonte vogel welke, alleen maar melanine laat zien op de vleugel dekveren, net boven de witte vleugelbalk. Het rugdek/mantel is geheel wit. Het masker, wangvlek en kuif, laten ook geen melanine meer zien. Bij de zwaar bonte variant zie je dus meer licht kleurige lichaamsbevedering dan donker (grijs). De Getekende bonte wordt door sommige mensen ook wel Primrose genoemd, dit is onjuist! Primrose is niet een bestaande mutatie!

Helder bont
Lijkt erg veel op de lutino, heeft donkere ogen en normaal gekleurde voeten. Je ziet dan misschien een paar donkere veren op de rug, maar verder niet, deze kunnen makkelijk aangezien worden als lutino, maar de helder bonten komen niet vaak voor.

Klik hier voor meer foto's van bonte Valkparkieten

Afgebeeld onder: Bonte man (getekende)

Bij de huidige standaard geven we de verschillende soorten vogels dezelfde benamingen aan de mutaties ofwel een cinnamon bij de grasparkiet heeft dezelfde eigenschappen als de cinnamon bij de valkparkiet. Bij beiden soorten vererft de mutatie cinnamon dus ook gelijk en dat is geslachtsgebonden.

De cinnamon is een geslachtsgebonden mutatie met een specifiek effect. Het effect dat voorkomt dat bruin pigment omgezet wordt in zwart pigment. Daarom kan een cinnamon valkparkiet geen zwart of grijs produceren in welke zwart/grijs tint dan ook. Toch heeft er geen vermindering plaatsgevonden van het pigment in de veren.

De mutatie cinnamon is een vorm van bruin albinisme dit geldt dus voor zowel de grasparkiet als voor de valkparkiet.

De cinnamon Valkparkiet lijkt erg veel op de wildkleur Valkparkiet.

De man heeft (op de lichte kleur na) verder de zelfde uiterlijke kenmerken als de wildkleur man.

De pop heeft (net als bij de man, op de lichte kleur na) verder de zelfde kenmerken als de wildkleur pop.

Om u het verschil te laten zien, ziet u hiernaast een foto van de volwassen wildkleur Valkparkiet op de voorgrond en erachter een jonge cinnamon Valkparkiet.

Klik hier voor meer foto's van cinnamon Valkparkieten

Afgebeeld onder: Links de wildkleur man en rechts het cinnamon jong

Het mannetje van de witmasker Valkparkiet, is donkergrijs van lijf met een witte kop. De rode wangvlekken ontbreken bij deze kleurslag. De vrouwtjes hebben geen witmasker, maar zijn geheel grijs en ook bij hun ontbreekt de wangvlek.

Een paar mooie combinaties in witmasker is: opaline witmasker, opaline witmasker cinnamon, bont witmasker en bont witmasker cinnamon

Klik hier voor meer foto's van witmasker Valkparkieten

Afgebeeld onder: Witmasker man

De fallow Valkparkiet lijkt op de cinnamon Valkparkiet. Het voornaamste verschil tussen deze twee mutaties is dat de fallow Valkparkiet hele fel rode ogen heeft. Je hebt de fallow Valkparkiet net als de overige kleurslagen in diverse mutaties.

Bijvoorbeeld de lutino fallow, en albino fallow.

Een albino is een spier witte Valkparkiet. Dan heb je een albino cinnamon, dit is een albino met een hele licht bruine gloed over het vederdek en kan donker rode ogen hebben (net als de albino). De albino fallow, heeft net als de albino cinnamon een licht bruine gloed over het vleugeldek alleen zijn de kleur van de ogen fel rood.

Om u het verschil te laten zien, tussen de albino en de albino fallow (mbt de kleur ogen), heb ik hieronder een foto waar de 2 mutaties op staan.

Op de foto staat van links naar rechts: een witmasker, een albino, een albino fallow en een cinnamon geelwang.Wat nu dus op valt is dat de ogen van de albino donker rood zijn (soms tegen zwart aan) en die van de albino fallow zijn zichtbaar feller.

Klik hier voor meer foto's van bronze fallow Valkparkieten!

Afgebeeld onder: 4 verschillende mutaties valkparkieten, van links naar rechts; witmasker, albino, albino bronze fallow en cinnamon geelwang

De pale fallow ontstaat door een kwantitatieve reductie niet alleen op het pigment in de bevedering, maar ook in de hoorndelen en ogen. Een pale fallow is direct te herkennen aan zijn blanke hoorndelen en felrode ogen zonder iris.

Door de pigment reductie in de bevedering krijgt de lichaambevedering een beige grijze kleur, welk op borst, buik, onderlijf en stuit zelfs licht beige grijs is. De Hand - en armpennen zijn licht beige grijs, naar de toppen overgaand in beige grijs. De vleugeldekveren zijn beige grijs. De vleugelbalk is wit. De vleugelpennen zijn licht beige omzoomd. De wangen zijn door het onderdons kleur ook iets lichter dan normaal, maar mogen zeker niet flets van kleur zijn. Er mag geen gele waas te zien in de lichaamskleur of vleugelbalk deze moet geheel wit zijn.

De vererving is autosomaal recessief.

De man heeft een geel masker en oranje wangvlek. Door de fallow factor zal de kuif bij de man nagenoeg geheel geel zijn. De teugel is licht beige.

De pop heeft een geel masker met beige waas, bij de snavel is het geel meer aanwezig. De wangvlek is oranje met een beige waas, maar mag zeker niet flets zijn. Bij de pop is het masker en kuif veel geler door de faloow factor, hier moet nog wel de beige waas waarneembaar blijven. Op de staart bevindt zich lichtgele golftekening, deze is aan de onderzijde sprekender dan aan de boven zijde. De teugel is licht beige.

De pale fallow wordt ook wel recessief zilver genoemd. Het verschil tussen recessief zilver en dominant zilver is o.a. de kleur ogen. Recessief heeft fel rode ogen en dominant heeft zwarte ogen

De pale fallow is vaak smal van model, dit zien we nog meer uit nakweek fallow x fallow, daarom is het van groot belang om gebruik te maken van goede forse split vogels.

Bij de pale fallow is er sprake van een donker type pale fallow, die meer weg heeft van een wildkleurige met rode ogen, en er is een licht type pale fallow.

Klik hier voor meer foto's van pale fallow (donker en licht type) Valkparkieten

Afgebeeld onder: Pale fallow man (donker type)

Bij de geelwang heeft een selectieve reductie van de rode kleurstof plaatsgevonden. Hierdoor zorgt de geelfactor ervoor dat de wangvlek niet oranjerood kleurt, maar tot okergeel.

De vererving van de geelwang is geslachtsgebonden recessief. Ten opzichte van de ‘’wildkleur’ is alleen de wangkleur veranderd. Verder moet de geelwang aan de zelfde eisen voldoen, dit geldt ook voor de mutanten en combinaties met de geelwang. Er bestaat ook een mutatie dominant geelwang, zover bekend is deze mutatie nog niet in Europa verschenen.

Voorheen werd gedacht dat de geelwangmutatie een mutatiegerelateerde tekortkoming heeft, want de meeste geelwang Valkparkieten kweekten niet goed. De pop legde wel eieren, maar het broedinstinct leek verstoord te zijn (niet broeden, onregelmatig of niet de volledige periode waren veel geconstateerde fouten). Door observatie van deze geelwangen is gebleken dat de geelwangen van 2 jaar en ouder wel kweken. Dit is dus een mutatie waarbij geduld is vereist!

HET IS NIET GEWENST OM GEELWANGEN TE KRUIZEN MET BLEEKMASKER EN/OF WITMASKER (VARIANTEN), OMDAT ER DAN TUSSEN KLEUREN ONTSTAAN EN HET NIET LANGER DUIDELIJK IS MET WELKE MUTATIE WE VAN DOEN HEBBEN! HOUD DAAROM GEELWANGEN GESCHEIDEN VAN DE WITMASKERS!!!

Klik hier voor meer foto's van geelwang Valkparkieten!

Afgebeeld onder: Cinnamon geelwang man

Dominant pastel wordt ook wel zwartkop of dominant zilver genoemd, dit zijn niet de huidige officiele benamingen, de officiele benaming is dus dominant pastel.

De dominant pastel is een vrij nieuwe mutant welke nog maar bij enkele kwekers aanwezig zijn. Gezien de grote belangstelling hiervoor en de dominante vererving, zal hier snel verandering in komen.

De dominant pastel, vererft zoals de naam al zegt dominant. Er zijn zowel enkel factorige (EF) als dubbel factorige (DF) dominant pastels te kweken. Dat kan als volgt gaan:

dominant pastel EF x wildkleur (v.v.) = 50% dominant pastel EF en 50% wildkleur
dominant pastel EF x dominant pastel EF = 25% dominant pastel DF, 50% dominant pastel EF en 25% wildkleur
dominant pastel DF x wildkleur (v.v.) = 100% dominant pastel EF
dominant pastel EF x dominant pastel DF (v.v.)= 50% dominant pastel EF en 50% dominant pastel DF
dominant pastel DF x dominant pastel DF = 100% dominant pastel DF

Gezien het feit dat het hier om een nieuwe mutatie gaat, zijn er nog veel vragen die op dit moment onbeantwoord zijn.

Bij de EF is er sprake van een donker en een licht type. Bij de donkertype is het verschil met een wildkleur valkparkiet moeilijk te onderscheiden. Wel dient bij de dominant pastel EF donker type de zoming op de handpennen zichtbaar te zijn, indien dit niet het geval is dan is de kans groot dat het dus om een wildkleur valkparkiet gaat.

Opmerkelijk aan het lichte type dominant pastel is dat bij deze mutant de kopkleur nagenoeg gelijk blijf aan de ‘wildkleur’, maar het lichaam wordt lichter van kleur. Vooral bij de poppen geef dit een groot kontrast met het rugdek, omdat die het gele masker niet hebben zoals dat wel het geval is bij de mannen.

Bij sommige dominant pastel EF licht type is in de lichaamsbevedering ook de zoming te zien.

Er dient gestreefd te worden naar een zo licht mogelijk rug, vleugeldek en staartkleur. De kop, borst, buik en stuit zijn iets dieper van kleur, maar wel duidelijk lichter dan bij een wildkleur. De koptekening is gelijk aan die van de wildkleur.

Bij de dominat pastel DF is in de wildkleur vorm de lichaamskleur zo licht geworden dat de lichaamskleur een bruin-grijsachtige kleur heeft gekregen, waarbij wel nog donkere tekening delen zichtbaar zijn, zoals de zoming in de vleugels en de donker kop.

In de witmasker vorm, dus dominant pastel DF witmasker, is de vogel totaal licht van kleur en heeft het meer weg van een vieze albino, maar de snavel en neusdoppen zijn donker van kleur even als de ogen die een diepzwarte kleur hebben.

Klik hier voor meer foto's van dominant pastel Valkparkieten

Afgebeeld onder: jonge Dominant pastel DF BleekmaskerWitmasker

De Bleekmasker vererft recessief, maar is co-dominant over witmasker het is een allele van de witmasker mutatie. Dat wil zeggen dat als je een bleekmasker kruist met een witmasker krijg je jongen van beide mutaties eruit. Wanneer dit gebeurt spreken we bij deze jongen niet over Bleekmaskers, maar over BleekmaskerWitmasker, omdat ze het bleekmasker gen 1x bezitten en de witmasker gen 1x bezitten.

Wanneer een bleekmasker met een andere bleekmasker gekruist wordt, dan spreken we bij die nakomelingen wel over bleekmaskers.

Dan heb je natuurlijk ook nog de kruizing tussen BleekmaskerWitmaskers met elkaar en dan krijg je zowel bleekmaskers als witmaskers als BleekmaskerWitmaskers eruit. Nakweek zal dan aanmoeten tonen of er sprake is van een "echte" bleekmasker of van een BleekmaskerWitmasker.

De lichaamskleur: van de bleekmasker komt overeen met die van de wildkleur. Zoals de naam van deze mutatie al doet vermoeden is het enige wat anders is ten opzichte van de wildkleur het masker.

Het masker: Het geel is bij de bleekmasker gereduceerd, zodat het masker bleekgeel wordt en de wangvlek bleekoranjerood tot gelig. Bij bepaalde mutaties zoals de bleekmasker lutino (ook wel creme ino genoemd) en de geelwang lutino is het verschil bijna niet te zien. De kuifveren zijn bleekgeel met iets grijze waas.

Ook het geslachtsonderscheid tussen de wildkleur en bleekmasker is gelijk.

Ten allertijde dient men ervoor te zorgen dat kruizing tussen bleekmaskers en geelwangen voorkomen wordt, om zo ook voor de toekomst onderscheid te kunnen maken tussen geelwang en bleekmasker Valkparkieten!

Klik hier voor meer foto's van bleekmasker Valkparkieten

Afgebeeld onder: BleekmaskerWitmasker familie (in de wildkleur vorm)

De NSL ino ofwel de recessieve ino komt nog heel zelden voor onder Valkparkieten, maar doordat deze lijkt op de geslachtsgebonden ino, wordt hij vaak niet herkend als een recessieve ino.

NSL staat voor niet-geslachtsgebonden ofwel recessief!

Voor zover bekend is de laatste keer dat de NSL ino gekweekt door een Nederlandse Valkparkieten kweker, die naar Belgie is verhuisd. Helaas is het jonge valkje niet oud geworden, waardoor verdere kweek helaas niet meer mogelijk was.

De NSL ino bestaat dus nog wel, maar door grote uiterlijke overeenkomsten met de geslachtsgebonden ino, wordt hij dus niet meer herkend!

Wanneer men vermoed in het bezit te zijn van een NSL ino, dan is gericht kweken om een goede lijn NSL ino's op te zetten zeer raadzaam en zou zeker gemotiveerd moeten worden.

In het verleden was men ervan overtuigd dat de mutatie dominant bont bestond onder de valkparkieten.

Studies hebben echter opgeleverd dat men vroeger al snel sprak over bonte vogels terwijl er eigenlijk sprake was van bont markeringen. Wanneer een vogel gele of witte veervelden achter in de nek toonde noemde men de vogel al bont, maar eigenlijk was hier dan niet sprake van een bonte mutatie, maar van een split bonte mutatie. Deze afwijking treed ook op bij nagels, allemaal donker gekleurde nagels op bijvoorbeeld 1 nagel na, dat toont ook aan op een split voor bont vogel en dan hebben we het hier over de split voor recessief bonte muttaie.

Al met al is het tot op de dag van vandaag nog steeds onduidelijk of de dominant bonte mutatie ook echt bestaan heeft bij de Valkparkieten of dat deze mutatie is verdrongen door de recessief bonte mutatie.

In het verleden was men er van overtuigd dat er een pastel mutatie bestaan heeft. Onderzoek heeft echter niet uitgewezen, dat dit ook daadwerkelijk waar is. Wel heeft men op verhalen van het verleden een standaard opgemaakt welk voor deze mutatie van toepassing schijnt te zijn. Zie hieronder. De toekomst zal moeten aantonen of de pastel mutatie wel daadwerkelijk bestaat bij Valkparkieten.

De lichaamskleur: De pastel factor is een reductie van de zwarte kleur en vererft autosomaal recessief.

Ideaal zou zijn dat de werking van de pastel factor 50% is van de ideale ‘wildkleur’, in de praktijk zien we echter dat de pastel factor zeer variabel kan werken. Uit het zelfde nest komen er jongen die voor 30% gereduceerd zijn en voor 65%! Daarom wordt er op tentoonstellingen pastels gevraagd met een reductie tussen de 40% en 60%, met als belangrijkste eis dat de kleur zo egaal mogelijk is. Het gevolg van deze reductie is een valkparkiet met een overwegend lichtgrijze zilverachtige lichaamsbevedering.

Vaak zijn pastellen vlekkerig van kleur. Het rugdek is wel altijd iets donkerder dan de borstkleur, gelijk aan de ‘wildkleur’. Soms is er een gele waas door de lichaamskleur is ook een kleur fout.

Het masker en de kuif zijn optisch geler dan bij de ‘wildkleur’’, doordat de grijze kleur gereduceerd is en de rode en gele kleur gelijk is gebleven. Bij de poppen zal door de reductie het masker iets geler zijn dan bij de ‘wildkleur’. De wangvlek daarin tegen zal iets lichter zijn door de lichtere onderdons.

De pastelfactor heeft verder geen invloed op het geslachtsonderscheid tussen man en pop.

Momenteel is men bezig met het onderzoeken of de pastel valkparkiet wel werkelijk bestaat!

De Emerald is een mutatie die in Amerika is ontdekt.

Bij deze mutatie is er sprake van een reductie van eumelanine, waardoor het gele psittacine sterker naar voren komt. De bek en poten van deze mutatie zijn licht van kleur ofwel vleeskleurig en de ogen blijven donker.

Er is veel verwarring over deze mutatie, omdat het overeenkomsten heeft met de Suffused/Olijf Valkparkiet uit Australie.

De bek en poten van de Suffused Valkparkiet zijn donker van kleur, maar naar het schijnt worden de bek en poten van de Emerald ook donkerder naar mate de vogels ouder worden.
Er kan tot op heden nog weinig gezegd worden over de Emerald mutatie, omdat er nog veel onderzoeken lopen en gedaan moeten worden.

MUTAVI heeft vederonderzoek gedaan naar deze mutatie en daaruit is gebleken dat de "Emerald" valkparkiet een overgoten mutatie is (dilute) waar waarschijnlijk nog wat geel psittacine in zit. MUTAVI heeft gevraagd om proefparingen zodat men kan zien hoe deze vogels er als witmasker uit zien.

Een artikel over dilute staat op http://www.mutavi.info -> articles -> dilute

Onderstaande foto is een Emerald Valkparkiet van Ninfas Aviarys

De dominant geelwang ziet er qua uiterlijk gelijk uit als de geslachtsgebonden geelwang. Het enige verschil tussen de 2 mutaties is de vererving.

Bij dominant geelwang, dien je dus maar 1 ouder vogel te hebben om de mutatie direct te zien in 50% van de nakomelingen

Bij de geslachtsgebonden geelwang:

In Australie is de faded mutatie ontstaan en voor zover bekend, komt deze mutatie ook enkel in Australie voor. Deze mutatie werdt in eerste instantie Silver genoemd en naderhand West Coast Silver. West Coast Silver is de naam die voor deze mutatie door de meerderheid gebruikt wordt, omdat die meer bekendheid heeft, maar de juiste naam is Faded.

De faded mutatie vererft recessief en heeft de kleinste hoeveelheid eumelanine wijziging van alle albino-mutaties, deze mutatie valt onder de donkere-albino's. De ogen van de jongen zijn pruimrood en worden naar mate ze ouder worden donkerder van kleur (gelijk aan die van normale wildkleuren). De bek en poten zijn ook lichter van kleur.

De faded mutatie verandert eerder de eumelaninekwaliteit, dan de hoeveelheid eumelanine. Hierdoor zal deze mutatie eerder bruinachtige tonen, dan grijs.

In Australie is de dilute mutatie ontstaan en voor zover bekend, komt deze mutatie ook enkel in Australie voor. Deze mutatie werdt in eerste instantie West Coast Silver genoemd en naderhand Pastel Silver, maar aangezien er geen bewijs is dat het hier gaat om een pastel mutatie is de naam gewijzigd in dilute.

De dilute mutatie vererft recessief. De veren van de dilute mutatie ondergaan een reductie van het eumelanine van 50% ten opzichte van de normale wildkleur. De bek, ogen en poten behouden de normale eumelanine hoeveelheid.

De dilute mutatie veroorzaakt de beste zilver kleur, die mogelijk is bij Valkparkieten.

De platinum Valkparkiet is een mutatie die ontstaan is in Australie en vooralsnog enkel daar voorkomt. Deze mutatie vererft geslachtsgebonden en is co-dominant aan de ino mutatie.

De platinum is een eigen mutatie en niet een combinatie van diverse mutaties, zoals sommige mensen denken. Het psittacine blijft onverandert, maar het eumelanine maakt een reductie mee van 50% ten opzichte van de normale wildkleuren. De bek, poten en nagels maken ook een reductie mee, waardoor deze licht beige tonen.

Doordat de platinum een allele is van de ino, krijg je het volgende wanneer je een ino en een platinum met elkaar kruist:

De mannen zullen 1 ino gen en 1 platinum gen hebben en GEEN wildkleur genen.
De poppen zullen een kleur krijgen die tussen platinum en ino in zit.

Onderstaande foto is een platinum Valkparkiet van R.C. Cockatiels

De suffused ofwel Olijf is een mutatie die enkel in Australie voorkomt. Er wordt wel over gesproken dat deze mutatie grote overeenkomsten heeft met de Emerald, die in Amerika voorkomt.

Bij ons is de Suffusen/Olijf alleen bekend van een foto. Het is een opgebleekte vogel, wat veroorzaakt wordt door de reductie van eumelanine, met donkere bek, poten en nagels. Deze mutatie vererft recessief.

De naam olijf is zonder meer fout want olijf is alleen te gebruiken bij vogels met een groen uiterlijk. Een olijf heeft altijd een dubbele donkerfactor bij zich [DD] en de donkerfactor bij valkparkieten is nog niet ontstaan, er bestaan zelfs ook twijfels of de donkerfactor wel herkenbaar zal zijn bij de valkparkieten, gezien het ontbreken van de blauwstructuur.