Hier treft u de stukjes aan van de Valkparkieten die bij ons geboren zijn en die een nieuw huisje hebben gevonden.

Op 14 april 2005 is in het broedblok van Ukkie (wildkleur split lutino) en Mystic (cinnamon witmasker) Sunny uit zijn eitje gekropen. Sunny is al 4e geboren van de 5 kleintjes die Ukkie en Mystic kregen.

Zodra Sunny zelfstandig at, is hij verhuisd naar zijn nieuwe baasjes Rob en Marie-José. Vrijdag 3 juni is Sunny opgehaald en zal in zijn nieuwe huisje samen met een konijn genaamd Sjaak leven.

Dit schreef Sunny's baasje(s):

Hallo nanda !

Eindelijk eens een berichtje van ons! We wilde je even laten weten dat 't prima gaat met Sunny! De eerste dagen was ze wat stilletjes eten en drinken was wat moeilijk we hebben haar met haar neus boven gezet en hehe toen begon ze eindelijk te eten en te drinken! Nu is ze vrij als een vogel zeg maar erg ondernemend en een erge allemansvriend gaat echt bij iedereen zitten vooral op 't hoofd hahah.

Soms ook lekker stout dingen doen op dingen zitten en kauwen op dingen die niet mogen dan lekker uitdagend kijken naar ons n echt pubertje! Je ligt af en toe in een deuk. Spiegels zijn ook erg intersant gaat dan hele gesprekken voeren met haar spiegelbeeld echt lachen.

Ze is goed gegroeid en verliest nu haar 1e verendekje en krijgt allemaal mooie nieuwe veren. Vliegen gaat ook erg goed, in 't begin kon ze alleen maar rechtdoor en vloog ze nog wel eens tegen 't raam of spiegel heel sneu maar nu kan ze prima bochten maken. Kletsen is ook haar favoriete bezigheid en ook heel hard fluiten vooral als uit haar hok wil! S morgens zit ze al in de startblokken om er uit te gaan, ook om te spelen met ons konijn ze volgt hem de hele tijd echt lopen als n kieviet of in de aanval vleugels omwijd haha! Ook knuffelen vind ze heerlijk 't is een erge vrijdoos kan ze langer volhouden dan wij hahaha! Kortom we zijn erg blij met haar!

Bij deze nog een paar fotootjes van haar.

Groetjes Rob en Marie-José

Op 11 april 2005 is in het broedblok van Jason (witmasker split lutino en cinnamon) en Truusje (wildkleur split witmasker) Jaap uit zijn eitje gekropen. Jaap is de eerst geborene en heeft verder nog 2 broertjes, een wildkleur en een witmasker broer. In totaal dus 3 kleine mannetjes

Zodra Jaap zelfstandig at, is hij verhuisd naar zijn nieuwe baasjes Bert en Linda. Zaterdag 28 mei is Jaap opgehaald en zal in zijn nieuwe huisje nog een vriendje hebbennamelijk Simon een witmasker valkparkiet man.

Dit schreef Jaap's baasje(s):

Hallo Nanda,

We wilden je even laten weten dat het prima gaat met Jaap. Na een dag kwam hij al rustig op je hand zitten en sinds maandag vliegt hij ook lekker vrij rond. We hebben hem vanochtend bij Simon, onze andere valkparkiet, gezet en dat ging ook allemaal prima.

Groetjes,
Bert en Linda.

ps. Zoals je ziet hebben we er een foto bijgevoegd. Achter op Bert zijn schouder zit de andere valkparkiet.

Op 5 oktober 2004 zijn er in het broedblok van Jason (witmasker split lutino en cinnamon) en Truusje (wildkleur split witmasker) 2 eitjes uitgekomen. De eerst geborene was een cinnamon, de 2e geborene was een cinnamon witmaskertje. Het betroffen 2 kleine dametjes.

Zodra de jonge valken zelfstandig waren, zijn we opzoek gegaan naar nieuwe baasjes voor ze. Zondag 21 november kwamen er mensen voor het cinnamon Valkparkietje van dit nestje. Vanaf dat moment kreeg zij de naam Jumpy. Zij is terecht gekomen bij Richard en Cynthia.

Dit schreef Jumpy's baasje(s):

Hallo met Richard & Cynthia,

Zoals beloofd delen wij u mede, dat het met de valkparkiet goed gaat. We hebben haar Jumpy genoemd, omdat ze zo van de stokken naar beneden jumpt.

Verder was ze na een paar dagen al redelijk tam en vliegt nu gewoon los door de woonkamer samen met onze lutino (Moosie).

Namens ons nog prettige feestdagen en een gelukkig nieuwjaar.

Op 24 juli 2004 zijn er in het broedblok van Falco (lutino split witmasker) en Pearl3 (gepareld witmasker) 3 eitjes uitgekomen. De eerst geborene was een wildkleur, de 2e geborene was een geparelde en de 3e was een witmaskertje. Het betroffen 3 kleine mannetjes.

Wanneer de jonge valken zelfstandig zijn, wat eventjes duurde, komen de nieuwe baasjes de jonge Valken ophalen. Zaterdag 18 september kwam er dus ook iemand voor het wildkleur Valkparkietje van dit nestje. We wisten dat hij Jacco zou gaan heten, dus dat is ook hoe wij hem noemden. Jacco was bij ons een heel geduldig mannetje. Hij vond het al heel snel leuk om bij je te zitten en was dan ook niet meer bij je weg te halen. Hij is terecht gekomen bij Ronald en Margreet.

Dit schreef Jacco's baasje(s):

In september 2004 hebben wij Jacco opgehaald. Na twee uur in de auto mocht hij eindelijk uit zijn kooi. Jacco zat de eerste uren zielig in een hoekje, maar naarmate de tijd vorderde durfde hij steeds meer te doen. Zijn evenwicht was nog niet echt goed, dus het was vaak echt een geinig gezicht als hij van de ene stok naar de andere stok wilde. Hij belande dan wel eens op de bodem i.p.v. op de stok. Met een boel lawaai klom hij dan weer naar boven.

De eerste avond hebben wij hem al uit zijn kooi gehaald. Hij durfde nog niet te vliegen, maar dat heeft maar een paar dagen geduurd. Jacco vliegt nu de hele kamer rond. Hij zit lekker in de planten te eten wat natuurlijk niet mag. Hij is erg ondeugend en is niet bang. Hij vindt alles interessant en gaat graag op onderzoek uit. Hij leert snel. Hij doet het deuntje van de telefoon al na en kan zijn naam zeggen.

Jacco eet ook met ons mee. Boerenkool daar is hij dol op en verder vindt hij trosgierst ook erg lekker.

Jacco vindt het gezellig om bij ons te zitten en lekker met ons te knuffelen. Als wij thuis komen begint hij al te zingen. Stofzuigen vindt hij ook prachtig. Hoe meer lawaai hoe harder hij gaat zingen. Hij blijft mooi op onze schouder zitten en wij gaan het hele huis door. Onder de douche met Jacco is ook leuk. Hij gaat helemaal op de kop hangen met zijn vleugels wijd en zingt allerlei deuntjes.

Wij zijn erg blij met Jacco. Het is een hele tamme vogel waar wij veel plezier aan beleven. Het is een echt maatje van ons geworden

Op 24 juli 2004 zijn er in het broedblok van Falco (lutino split witmasker) en Pearl3 (gepareld witmasker) 3 eitjes uitgekomen. De eerst geborene was een wildkleur, de 2e geborene was een geparelde en de 3e was een witmaskertje. Het betroffen 3 kleine mannetjes.

Wanneer de jonge valken zelfstandig zijn, wat eventjes duurde, komen de nieuwe baasjes de jonge Valken ophalen. Zaterdag 25 september kwam er dus ook iemand voor het witmasker Valkparkietje van dit nestje. We wisten dat hij Falco jr. zou gaan heten, dus dat is ook hoe wij hem noemden. Falco jr. was bij ons een echt bijdehandje en super sociaal, die met veel liefde voor 2 jongere valkjes zorgde, die ook door hun ouders in de steek waren gelaten. Ze zaten op dat moment met zijn 5-en in de warmte kooi. Hij is terecht gekomen bij Marcel en Yvonne.

Dit schreef Falco jr's baasje(s):

Het is alweer enige weken geleden dat we Falco jr. bij jullie hebben opgehaald. Eigenlijk schamen we ons wel een beetje dat we nu pas mailen, dat het allemaal goed met hem gaat.

In het begin hadden we nog wel moeite om hem aan het eten te krijgen, we hadden toen ook nog even om je raad gevraagd. Nu gaat dat allemaal al een stuk beter, al vind hij zonnepitten nog steeds een lekkernij en van trosgierst moet ie niets hebben.

Verder is hij enorm lief, zit inderdaad graag bij je en vind het heerlijk om aangehaald te worden. Ben je in de woonkamer, is ie heel druk in z'n kooi. Maar als je hem er dan uitlaat, gaat ie lekker op je schouder zitten en is ie heerlijk rustig. Dan is alles goed voor hem. Met z'n drieën koken, de afwas, voor de TV, noem maar op.

Nu zijn we druk bezig om hem wat woordjes bij te leren, maar dat zal wel veel tijd kosten. Al begint hij nu al wel zijn naam in twee klemtonen te fluiten (is dit een begin?). Ik heb nog wat foto's bijgesloten, kan je zien hoe hij er nu uitziet. Nou, we willen hem niet meer missen hoor. Bedankt voor de goede zorgen van z'n eerste weken!

Op 24 juli 2004 zijn er in het broedblok van Falco (lutino split witmasker) en Pearl3 (gepareld witmasker) 3 eitjes uitgekomen. De eerst geborene was een wildkleur, de 2e geborene was een geparelde en de 3e was een witmaskertje. Het betroffen 3 kleine mannetjes.

Wanneer de jonge valken zelfstandig zijn, wat eventjes duurde, komen de nieuwe baasjes de jonge Valken ophalen. Zaterdag 18 september kwam er dus ook iemand voor het geparelde Valkparkietje van dit nestje. We wisten dat hij Chuck zou gaan heten, dus dat is ook hoe wij hem noemden. Chuckie was bij ons al een echte knuffel kont en kwam graag bij je zitten. Hij zou nu naar een gezin met kinderen gaan.

Dit schreef Chuck's baasje(s):

Hier een berichtje over Chuck, de geparelde valk.

Alles gaat ontzettend goed met chuck, hij houd erg van kroelen. Hij zit meestal de hele avond bij ons en af en toe dan wil hij even zijn vleugels strekken, maar zijn landings plaatsen heeft hij nog niet echt gevonden en hij moet ook oppassen voor de hond, want als hij vliegt dan vind de hond hem een heel leuk speeltje. Meestal zit hij gewoon lekker veilig bij ons te kroelen.

Chuck maakt ook de meest gekke geluidjes en soms lijkt het wel of hij mijn lachen na doet en als de deur bel gaat, dat is er een met een melodietje, dan gaat hij helemaal uit zijn bol. Het is een echte grappen maker en wij hebben er een heleboel plezier van.

'S morgens gaat hij mee uit de kooi om zijn voerbak te verversen en terwijl hij dan weer lekkere verse zaadjes zit te eten gaat hij weer met etensbak en al mee de kooi in. Het is een super lief en gezellig valkje.

Groetjes van Chuck en Anja

In april 2004 zijn er in het broedblok van Ukkie (wildkleur split lutino en witmasker) en Mystic (cinnamon witmasker) 5 eitjes uitgekomen. De kleur van de 5 jongen zijn allen wildkleur, waar ze split voor zijn is afhankelijk van het geslacht. De mannen zullen split witmasker en cinnamon met kans op lutino zijn en de poppen zullen allen split witmasker zijn.

Wanneer de jonge valken 6 weken oud zijn komen de nieuwe baasjes de jonge Valken ophalen. Twee vriendinnen komen samen hun Valkje halen. De een staat bij ons bekend als Kale neet, want die had gedurende zijn nest periode totaal geen dons, dit is gelukkig later allemaal nog goed gekomen en het andere baby valkje staat bij ons bekend als Stippel, want die heeft een vlekje op de achterkant van zijn kopje.

De nieuwe baasjes hebben de baby valkjes nieuwe namen gegeven. Vanaf nu is de naam van Kale neet, Tiko en Stippel heet nu Pinkie. Tiko heeft, met behulp van zijn vrouwtje, een stukje geschreven over hoe het allemaal vanaf dat moment verder gegaan is met hem.

Dit schreef Tiko's baasje(s):

Hallo,

Hier een berichtje van mijn ik heet Tiko. Het gaat heel goed met mijn. Ik heb het naar me zin bij mijn bazinetje.

Ik was al gelijk tam ik mocht naar 3 dagen uit me kooi. Ik was blij ik ga naar buiten vliegen, maar mijn vrouwtje die had de ramen zo goed gelapt daar vloog ik tegen aan dom he?! Maar naar een paar keer wist ik het.

Spelen, dat vind ik heel leuk met schoepidoe touwtjes ik kan zowat knoopen. Weet je wat ik ook heel lekker vind kroelen mmm zo lekker. Ik ga gewoon plat liggen dan word ik vanzelf geaaid. Zoniet dan laat ik het weten.

Regen, dat vind ik heerlijk elke ochtend word ik nat gespoten en daar ga ik voor zitten warm water bries mmm.

Iedereen die bij me komt vind ik leuk. Alleen me buurmeisje van 2 vind me maar eng als ik op er wildt zitten. Ik heb ook al een loge gehad jako is zijn naam hij lijkt sprekend op mijn alleen hij was groter volwassen zeggen ze dan. Ik mog hem niet in zijn kuif bijten stom he?! Ik wilden spelen dat vond zij maar niks.

Ik heb een leuke foto van mijn die laat ik jullie wel zien. Kijk maar hoe mooi ik ben.

Groetjes van Tiko uit krommenie.
Oja met me vriendje pinkie gaat het ook goed (vlekje)

Op 8 augustus 2003 zijn er in het broedblok van Jul (lutino) en Appie (albino) 2 eitjes uitgekomen. De kleur van beide mannetjes is lutino split witmasker.

Wanneer de jonge valken 6 weken oud zijn komt een gezin 1 jonge lutino valk ophalen. Zijn naam werd vanaf dat moment Winky. Het vrouwtje van Winky, genaamd Kirsten, heeft een stukje geschreven over hoe het allemaal vanaf dat moment verder gegaan is met Winky.

Dit schreef Winky's baasje(s):

Hallo!

Dit is een foto van Winky, mijn valkparkiet, van ongeveer een half jaar. Hij is heel erg tam. Als ik z’n naam roep antwoord hij, en als hij z’n naam dan nog een keertje hoort komt hij naar me toe. Winky is hartstikke nieuwsgierig, als hij iets nieuws ziet gaat z’n kuifje omhoog, maar ook is het wel een bangerd, hij gaat eerst naar het nieuwe voorwerp blazen en dreigen en doet hij telkens een stapje dichterbij, en opeens rent hij hard weg want dan vind hij het toch wel een beetje eng worden. Zelfs het schommeltje in z’n kooi vind hij eng.

Hij was al heel snel tam, eerst ging ik tegen hem praten en dan m’n hand op z’n kooi leggen. Toen hij daar een beetje aan gewend was ging ik ook met m’n hand in z’n kooi , steeds iets dichter bij hem. Toen ging ik hem over zijn buikje aaien, en kort daarna iets tegen z’n buikje duwen zodat hij wel op m’n hand moest gaan zitten. Na een paar keertjes oefenen ging hij al meteen als ik met m’n hand in de kooi ging op m’n hand zitten. Bij elkaar duurde dit ongeveer 3 dagen.

Als er een muziekje opstaat gaat hij heel hard mee zitten fluiten. Ook als ik cornet (soort trompet) speel, gaat hij helemaal meedoen. Als er iemand binnenkomt gaat hij heel hard fluiten als begroeting, vooral bij m’n vader fluit hij erg hard. Ook als hij uit z’n kooi wil gaat hij heel hard fluiten.

Hij is haast altijd uit z’n kooi, behalve als ik op school zit. Meestal zit hij op iemands schouder of hoofd lekker z’n veren te poetsen. Winky vind het heel lekker om gekrauwd te worden, hij houdt altijd z’n hoofdje naar beneden en dan moet je hem gaan krauwen. Hij gaat altijd in de lamp op m’n kamer zitten spelen. Soms gaat hij heel hard heen en weer vliegen in de kamer, even z’n vleugels strekken.

Als de telefoon gaat raakt hij helemaal in paniek, dan gaat hij heel hard heen en weer vliegen en botst hij soms nog wel eens tegen iets aan. Na een tijdje is hij pas weer gekalmeerd. Winky vliegt nooit tegen de ramen aan. In het begin deden we de gordijnen altijd dicht, en daarna steeds iets verder open. Nu weet hij tot waar hij kan vliegen.

Hij knaagt echt aan alles. Papier, oorbellen, onderzetters, en zelfs de deurmat en de mouse-pad. Je moet wel goed op hem letten anders knaagt hij misschien aan iets waar hij ziek van wordt.

Ik ben heel blij met Winky!

Groetjes van Kirsten